Een blik onder dinoschubben
January 2008 Een bijzonder goed bewaard gebleven fossiel van een kleine dinosaurus laat zien dat het dier een erg stevig gebouwde huid had. De psittacosaurus waarvan de Zuid-Afrikaanse paleontoloog Theagarten Lingham-Soliar de fossiele overblijfselen bestudeerde, leefde ongeveer honderd miljoen jaar geleden in wat nu China is. Dit plantenetende dinosaurusje was ongeveer zo groot als een gazelle, schrijft de onderzoeker in het vakblad Proceedings of the Royal Society B. Het had een snavel, maar was niet nauw verwant aan de dino's waaruit later de vogels zijn ontstaan. Aan andere fossielen was al te zien dat zo'n psittacosaurus stevige schubben had. Nu beschrijft Lingham-Soliar voor het eerst wat daar onder zat. Hij kon daar iets van zien, doordat het dinosaurusje een scherp afgetekende wond had toen het gefossiliseerd werd. Waarschijnlijk door een beet van een roofdier of een aaseter. Op die plek, vlak voor een van de achterpoten, zag de plaeontoloog met een microscoop lagen vezels dwars op elkaar liggen. In minimaal tien lagen, maar waarschijnlijk waren het er meer dan 25. Dat moet wel collageen geweest zijn, betoogt hij. Ter vergelijking liet hij een stuk huid van een witte haai een maand rotten en droogde het daarna uit. Hij zag opmerkelijke overeenkomsten in structuur. De psittacosaurus had een heel taaie huid, concludeert hij, vermoedelijk om hem te beschermen tegen bijtgrage roofdieren )
Er bestonden allerlei soorten binnen de familie psittacosaurus. Tot welke het exemplaar van Lingaham-Soliar behoorde, weet hij niet. Deze artistieke impressie is van Pavel Riha. Dossier dino's http://noorderlicht.vpro.nl/noorderlog/dossiers/24509537/ http://news.bbc.co.uk/2/hi/science/nature/7177181.stm Ceratopsians http://scienceblogs.com/tetrapodzoology/2009/04/greek-nosed_first-horned_face.php Tet Zoo ceratopsian articles
Twee "nieuwe " gehoornde dino's
22 september 2010
 Amazing Horned Dinosaurs Unearthed on "Lost Continent"
- VS Wetenschappers hebben twee nieuwe dinosaurussoorten met hoorns beschreven : De schedels werden al in 2000 en 2007 gevonden De botten van de uitgestorven planteneters lagen in een afgelegen natuurgebied in het zuiden van Utah.
Beide taxa zijn afkomstig van de Kaiparowits Formation of Grand Staircase-Escalante National Monument, southern Utah. Daar zijn al veel resten van dinosaurussen opgegraven, meldde Scott Sampson van de Universiteit van Utah in het wetenschapsblad PLoS On
Sampson, S. D., M. A. Loewen, A. A. Farke, E. M. Roberts, C. A. Forster, J. A. Smith, and A. L. Titus. 2010.
New horned dinosaurs from Utah provide evidence for intracontinental dinosaur endemism. PLoS ONE 5(9): e12292. doi:10.1371/journal.pone.0012292
Getty, M.A., M.A. Loewen, E. Roberts, A. L. Titus, and S.D. Sampson. 2010. Taphonomy of Horned Dinosaurs (Ornithischia: Ceratopsidae) from the Late Campanian Kaiparowits Formation, Grand Staircase-Escalante National Monument, Utah. Pp. 478-494 in M. J. Ryan, B. J. Chinnery-Allgeier, and D. A. Eberth (eds.), New Perspectives on Horned Dinosaurs. Indiana University Press, Bloomington.Beide soorten zouden ongeveer 7/76 miljoen jaar geleden hebben geleefd in zompige gebieden. Destijds was het westen van Noord-Amerika door een zee gescheiden van het oosten Het "westelijke" verloren continent Laramidia, dat ontstond toen het midden van Noord-Amerika onderliep.
Het oostelijk en westelijk deel van wat nu de Verenigde Staten zijn, waren toen aparte werelddelen. Laramidia was ongeveer even groot als Australië.
Kosmoceratops richardsoni
Kosmoceratop "Scratching the Surface"
Kosmoceratops would have been slightly smaller, perhaps 15 feet long and 2.5 tonnes, with 15 bony horns/horn-like features on its skull, making it one of the more ornate-headed dinosaur known. Subadults and adults are known for both of these new species.
de Kosmoceratops, die verwant is met de meer bekende Triceratops, ziet er nogal bizar uit.
Het beest leefde 76 miljoen jaar geleden op aarde in de warme, vochtige moerassen van wat nu Utah is.
Hij was ongeveer zo groot als een fors nijlpaard,(5 meter ? ) maar had een enorme schedel van wel twee meter lang.
Opmerkelijk is dat het dier 15 grote hoornen op zijn hoofd droeg: een boven de neus een boven elk oog, een die uit elk jukbeen stak en een rij van tien hoornen aan de achterkant van het hoofd.
De horens boven de ogen staan zijdelings maar zijn lang en scherp ...
De andere Dino is Utahceratops getty genoemd., was iets groter dan de Kosmoceratops, met een schofthoogte van twee meter en een lengte van zes tot zeven meter. , maar had slechts drie hoorns ...
Utahceratops bezit korte en stompe ooghoorns ,die zijdeling uitwaaieren ipv rechtop te staan zoals bij Triceratops e.a. ceratopsiden : een beetje zoals de moderne bizon .
Volgens Mark Loewen leek deze dino op een reusachtige neushoorn ''met een belachelijk grote kop''.
 
Utahceratops "The Whirlpool of Life"
Utah, USA Age: Late Cretaceous, 70MYA
Utahceratops was discovered in 2000 by Mike Getty and is thus far the most abundant ceratopsian found in the monument, known from 6 localities. It is estimated that Utahceratops would have stood 6 feet tall at the shoulder and hips and was 18 to 22 feet in length, weighing about 3-4 tonnes.
http://en.wikipedia.org/wiki/Utahceratops
Sexuele attibuten
Wetenschappers namen aanvankelijk aan dat dergelijke dieren hun hoofdgereedschap gebruikten om vijanden van zich af te schudden.
Maar meer en meer vermoeden paleontologen dat de hoornen een seksuele functie hadden.
In dat geval zouden de hoornen gediend hebben in de strijd voor een vrouwtje, zoals de veren van een pauw, of het gewei van een hert , waarbij de mannetjes de vrouwtjes probeerden aan te trekken en/of andere mannetjes te intimideren.
Noord-Amerikaanse Ceratopsiden
Distribution of ceratopsians during the Campanian
stage of the Late Cretaceous period
http://paleochick.blogspot.com/2010/09/new-horned-dinosaurs-from-utah-provide.html
http://www.sciencedaily.com/releases/2010/09/100922121943.htm
Evolutie is de geleidelijke verandering in organismen als gevolg van natuurlijke selectie van variatie. Variatie wordt mogelijk door het ontstaan van mutaties.
Mutaties doen zich voor op niveau van het DNA. In een sequentie of gen kan een van de letters van het DNA veranderen of muteren. Er kunnen zich ook inserties of deleties voordoen van stukken DNA. Vooralsnog beschouwt men mutatie als een random proces, willekeurig ofwel toevallig.
Er is nu een artikel verschenen in Nature dat laat zien dat mutatie meer of minder frequent kan zijn naar gelang de regio van het genoom dat men bekijkt
Mutaties
Het artikel laat zien dat er in het DNA van de bacterie E. coli genen zijn die minder mutaties ondergaan dan andere regio’s van het genoom. Het gaat om genen die een belangrijke rol hebben in het overleven van de cel, die essentieel zijn voor het basismetabolisme en die voluit tot expressie komen. De auteurs verbinden hier de logica aan dat zulke belangrijke genen zich geen mutaties kunnen permitteren. Zij vermoeden dus dat er een mechanisme bestaat dat de mutation rate in deze genen onderdrukt en zodoende de integriteit van deze genen zoveel mogelijk beschermt. Als er aan de basis van dit fenomeen inderdaad een mechanisme bestaat dat mutatie in essentiële genen kan onderdrukken (of misschien juist kan stimuleren in minder essentiële genen) dan is ook dat mechanisme geëvolueerd. Dit zou betekenen dat het proces van evolutie van organismen zelf ook onderhevig is aan evolutie. Volgens de auteurs gaat het niet om de gebruikelijke reparatiemechanismen van de DNA-polymerasen of van transcription-coupled repair. Er is volgens hen meer aan de hand. Hoewel men van mening is dat het onderzoek erg degelijk is uitgevoerd zijn veel biologen (zie ook commentaar onder de link) behoorlijk sceptisch ten aanzien van de claim van de onderzoekers. Deze laatsten beweren immers dat er een non-random mutation rate bestaat, maar vooral dat daar een mechanisme voor bestaat, en dat is een heel nieuw gegeven in de biologie. De sceptici verwachten dat er eenvoudigweg andere factoren zijn waarvan we nog niet op de hoogte zijn. (A)
Er wordt vaker gesproken van hot-spots in bepaalde regio’s van het genoom, die vaak lijken voor te komen in de buurt van inserties en deleties van stukken DNA. Maar daarbij is nog nooit het vermoeden uitgesproken dat er een mechanisme aan te grondslag lag.(Ere aan wie ere toekomt : De obscurantistische creationist Dr P Borger deed dat al lang geleden: Weliswaar op een speculatieve, fantasierijke en weinig overtuigende /ongeloofwaardige manier )
Uit Nature ( b) en ScienceDaily
(A)Sceptici zijn er ook : Maar ...... een apart mechanisme klinkt ze ( misschien ) te veel als ‘genomic engineering’ of nog erger ( =Teleologie en ID ? ) , kennelijk. Maar repair is toch ook een apart mechanisme? Ze accepteren het voldoende wetenschappelijk bewijsmateriaal noodgedwongen ...ook als dat zich slecht verhoudt tot random mutaties Zonder mutaties heb je natuurlijk geen nood aan " repair "; , maar een" speciaal"(1) mechanisme? Het blijft toch maar knap lastig met die " willekeur" ( zie verder hieronder G. Korthof (b) ) (1) ....bereikte evenwichten (onder invloed van lokale omstandigheden en eigen evolutionair historische antecedenten )zijn altijd "speciale mechanismen " , wanneer we ze pas ontdekken of hun bestaan menen te kunnen vermoeden ....Zelfs de rangschikking en regulerende wetmatigheden van electronen schillen in atomen zijn "speciaal" en zelfs "ontworpen " ? Tot je natuurlijk de ( vrij moeilijke en niet-aanschouwelijke/contra-intuitieve )QM theorie wat beter onder de knie lijkt te krijgen ?
Verklarende woordenlijst Hot spots :(Marleen / antwoord op comment ) Er zijn zones waar mutatie lager ligt dan in andere regio’s. Het lijkt of er een mechanisme is dat mutaties in bepaalde genen onderdrukt en deze genen daarmee beschermt voor mutatie aangezien die vaak negatieve gevolgen heeft. En ja, sommigen zullen dan denken aan een plan. Maar als er een mechanisme bestaat is dat ook geevolueerd en kun je zeker niet van een plan spreken hoewel je de neiging hebt om te stellen dat het om een ‘vernuftig’ mechanisme gaat.
Essentieele genen ( door G Korthof ( Comment ) evolutie kan niet voorspellen hoe het milieu verandert en dus niet welke genen belangrijk zijn en welke wel/niet mogen veranderen. Dat is fundamenteel onmogelijk. je kunt dus geen onderscheid maken tussen genen die mogen muteren en die niet mogen muteren. RR verbaasde zich over een nieuwe onbekende classificatie van belangrijke en onbelangrijke genen (Multifun classification for E. coli): daar zou ik ook wel meer over willen weten! Zelfs als dat een nuttige classificatie is: geen enkele classificatie van genen kan voorspellen hoe het milieu in de toekomst wijzigt en dus welke genen mogen muteren. Die classificatie kan dus niet veel zeggen. Bovendien is dit geen algemene classificatie die voor alle soorten geldt. Tenslotte is er nog een groot bezwaar tegen de indeling belangrijke/onbelangrijke genen die ik in Koonin vond: het hele genoom van bacteria is gestroomlijnd, heeft een hoge informatie dichtheid en bevat weinig junk (prokaryoten hebben “wall-to-wall genomes” p. 61). Daarom kan er nooit een zeer groot verschil in belangrijkheid van genen zijn. Ze zijn allemaal ongeveer even belangrijk anders waren ze niet aanwezig.
(b) Er zit veel meer in het Nature artikel dat de moeite van nadere bestudering is. De Heilige Graal in de evolutie is het vinden van een mechanisme om schadelijke mutaties te reduceren en het verhogen van positieve mutaties tegen de laagste kosten. Het organisme dat dat mechanisme ontdekt is de absolute winnaar van de strijd om het bestaan. (vergelijk met : dat je een manier hebt gevonden om de hoofdprijs te winnen in de loterij.)
INHOUD AMBER / Barnsteen
Barnsteen, ook wel amber genoemd, is fossiele hars van naaldbomen. Het woord barnsteen komt van "brand" omdat het kan branden. Soms zijn er in de hars insecten of plantendelen gevangen, die daardoor perfect bewaard zijn gebleven. Barnsteen is heel licht. Als je het zachtjes tegen je tanden tikt, klinkt het als plastic. Barnsteen is meestal gelig van kleur.
De meeste barnsteen is afkomstig uit het Oostzeegebied. Het Russische Kaliningrad is goed voor 90% van de wereldproductie. Het spoelt ook regelmatig aan op stranden in Nederland, Duitsland en het Oostzeegebied. Ook in Madagascar wordt veel barnsteen gevonden.
Een stukje barnsteen dat is gevonden in de Hondsrug bij Groningen. 
 ants in amber
Sphecomyrma Freyi. // Oldest known ( amber) ants ancestor (Queen) Het eerste onderzoek van het amber-fossiel van 90 a 95 miljoen jaar oud ,door O.E. WILSON staat hier beschreven http://www.talkorigins.org/origins/postmonth/jan97.html http://en.wikipedia.org/wiki/Sphecomyrma 
20 Fossil subfamilies Aenictinae  
 Agroecomyrmecinae
Amblyoponinae
Aneuretinae
 Brownimeciinae
Cerapachyinae
Dolichoderinae
Dorylinae
Ecitoninae
Ectatomminae
Formiciinae
Formicinae
Incertae_sedis
Myrmeciinae
Myrmicinae
Paraponerinae
Ponerinae
Proceratiinae
Pseudomyrmecinae
Sphecomyrminae
HYMENOPTERA Fossils
Hymenopteran insects, include bees, ants, and a diverse insect taxa referred to as wasps and are believed to have first appeared in the Triassic more than 200 million years ago. Many Hymenoptera are extremely social insects. For example, honeybees and ants have developed regimented social systems in which members are divided into worker, drone, and queen castes. Interestingly, such social hymenoptera may live together in nests or hives of many thousands of individuals, all descended form a single queen. In this case, for the non-sexual insects, the assurance that their genes will persist depends on the nurturing of their many siblings, an entirely different construct of evolution than is normally the case for animals. Female worker bees will often kill their brothers giving favor to their sisters with whom they share 75% of their DNA.
Fossil Ants, Bees and Wasps
| |  | | |  | Wasp
L ower Cretaceous
Liaoning Province, China | | | Family Formicidae
Flying ant in Colombian fossil amber |  |  | |  | | Stingless bees in amber.
Stingless bees gathered fresh resin on their back legs, bringing it to the nest as construction material. Having no sting (hence the name), they would defend their nest with their mandibles (notice the overbite). | Leaf cutter ant in Colombian amber | Stingless Bee
Dominican Amber
These bees swarm out to proect the nest by using the mouthparts which can inflict a painful bite. The older members of the hive were sent out to collect resin for nest repair, a hazardous task from which some never returned. Some have been found with balls of resin attached to their hind legs. | |  |  |  |  | | Two 10 mm stingless bees in death embrace in amber. | Various ants in Colombian amber | Large, 8 mm stingless bee in Colombian amber | Large, 14mm flying ant in Colombian amber |  | | | | Upper Cretacious to Lower Jurassic ant in shale from Liaoning China Province, Peoples Republic of China | Pteromalid Parasitic Wasp
Family Pteromalidae
Oligocene - Miocene
Dominican Republic
These wasps are known to parasitize a diverse variety of insects; some are even predatory, feeding directly on eggs, larvae, and adult insects of several types. A few are what are known as hyperparasitiods, parasitizing other types of parasitic wasps. | | T
Teratophoneus Teratosaurus – actually a non-dinosaurian archosaur Termatosaurus – actually a phytosaur, with some Internet sources accidentally transposing species of Tetragonosaurus onto it Tethyshadros Tetragonosaurus – junior synonym of Lambeosaurus
Triceratops
Torosaurus en Triceratops waren één soort Tim Kraaijvanger op 19 juli 2010 Lange tijd dachten wetenschappers dat de Torosaurus en Triceratops twee verschillende soorten dinosauriërs waren. Dit is niet waar. Uit nieuw onderzoek blijkt dat beide dinosauriërs één soort waren, waardoor de Torosaurus definitief uit de encyclopediën verdwijnt. Paleontologen dachten dat de Torosaurus een groter nekschild had dan de Triceratops. Onterecht, want paleontologen John Scannella en Jack Horner van de Montana staatsuniversiteit beweren dat Torosauriërs gewoon volwassen Triceratops waren. 
Het misverstand is goed te verklaren, want jeugdige dinosauriërs zagen er niet uit als miniatuurversies van volwassen dino’s. Ze waren heel anders. Wanneer een dino volwassen werd, veranderde zijn schedel radicaal. Hierdoor lijken Torosauriërs en Triceratops twee soorten, maar eigenlijk zijn het verschillende groeifases van één dinosaurussoort. “Helaas kunnen we geen levende Triceratops observeren, waardoor we de groeifase van baby tot volwassene missen”, zegt Scannella. “Toch krijgen we een goed beeld van deze fase door fossielen te combineren. Om een volledig beeld te krijgen, zijn veel verschillende fossielen van individuen nodig.” Scannella hoopt dat paleontologen in de toekomst niet te snel beweren dat ze een nieuwe dinosaurussoort hebben ontdekt. Het is goed om rekening te houden met de ontwikkelingsfysiologie (ontogenie) van de dinosaurus. De Triceratops leefde in het late Krijt in het huidige Noord-Amerika. Van alle Ceratopidae had de Triceratops het langste nekschild. Het schild kon gemakkelijk een lengte van enkele meters bereiken. Torosaurus latus = Triceratops
http://www.amnh.org/exhibitions/dinosaurs/images/exhibit/gallery/lg/markhallett_triceratops.jpg
Trigonosaurus Trimucrodon Troodon TroodonTroödon
http://pds6.egloos.com/pds/200709/18/84/e0010684_46efbf33a1f44.jpg Tsaagan Tsagantegia Tsintaosaurus "Tsuchikurasaurus" – nomen nudum[19] Tugulusaurus Tuojiangosaurus Turanoceratops Turiasaurus Tylocephale Tylosteus – synonym of Pachycephalosaurus Tyrannosaurus
Tyrannosaurus rex
Tyrannotitan "Tyreophorus" – nomen nudum, probably a typographical error for "thyreophoran" http://en.wikipedia.org/wiki/List_of_dinosaurs
| RAPTOREX kriegsteini | | http://nl.wikipedia.org/wiki/Raptorex
(DeMorgen/ 19.09.2009)
EEN NIEUWE OVERGANGSVORM ? AHAA , WEER EENTJE VAN DIE "NIET -BESTAANDE" FOSSIELEN ?
Het verschil tussen de Tyrannosauriers is groot
"De gedachte was dat de kenmerken van de Tyrannosaurus geëvolueerd waren ten gevolge van het leefgedrag en de bouw van de dieren," zei Stephen L. Brusatte van het Amerikaanse Museum van Nationale Geschiedenis. "Ze moeten hun hele skelet in de loop der miljoenen jaren hebben gewijzigd zodat ze met een dergelijk kolossale omvang hebben kunnen functioneren."
Maar kleine versie van de Tyrannosaurus Rex werd ongeveer drie meter lang en woog slechts 75 kilo. Hij leefde zo’n 125 miljoen jaar geleden, ongeveer 35 miljoen jaar voordat de reus Tyrannosaurus Rex het stof der aarde deed opwaaien. Deze ontdekking brengt een hoop nieuwe vragen over de ontwikkeling van de Tyrannosaurus Rex, die ongeveer vijf maal langer en bijna honderd keer zwaarder was.
De nieuwe dinosauriërs, met de naam Raptorex kriegsteini,"gooien roet in het eten wat betreft de tot nu toe aangenomen theorieën over de evolutionaire ontwikkeling van lichaamsvormvan die uiteindelijk leiden tot de Tyrannosaurus rex ," zei Mr. Brusatte.
Lichaamsvorm
Tot nu toe gingen wetenschappers er vanuit dat de vreemde lichaamsvorm van de T.REX een gevolg was van zijn grote formaat.
Maar hier zien we een voorouderlijk dier dat 60 a 75 kgr woog " ongeveer zo groot .... als een mens”,
verklaart onderzoeker Stephen Brusatte op BBC News
Wapens
“En toch had het dier alle lichaamskenmerken van de Tyrannosaurus: het grote hoofd, de sterke spieren en de kleine armpjes waarvan we dachten dat het een evolutionaire aanpassing was vanwege zijn grote lichaam.
Maar we kunnen nu dus vaststellen dat deze lichaamskenmerken al evolueerden als een efficiënte set wapens bij een roofdier dat heelwat kleiner was als de Tyrannosaurus rex en 60 miljoen jaar eerder leefde”, aldus Brusatte.
Het bijna volledige fossiel werd gevonden in Noord oost China en gekocht door Henry J. Kriegstein, die waarschuwde Paul C. Sereno, een paleontoloog aan de universiteit van Chicago en hoofd auteur van de wetenschappelijke publicatie. Het fossiel is op een illegale manier verkregen en zal naar een museum in China getransporteerd worden.
Dr. Sereno zei dat het fossiele van een jonge volwassen dier was, ongeveer 5 à 6 jaar oude en aan het einde van haar groeiperiode. Naast het te grote hoofd, de kaken en de benen heeft het fossiel lange scheenbeenderen en lange, maar compacte voeten ,die zouden het dier hebben geholpen snel te kunnen rennen achter andere kleine dinosaurussen en andere prooidieren.
"Wij zien dit alles, tot onze grote verbazing, bij een dier dat in feite het lichaamsgewicht van de mens heeft." Aldus Dr. Sereno.
De Raptorex, zou net als grote neef de T. rex, dieren met haar tanden en sterke kaken hebben gedood. De armen waren niet het belangrijkste middel om een prooi mee aan te vallen. In feite, zei Dr. Sereno, zijn de armen alsmaar kleiner geworden en het hoofd groter.
"Dit is een dier dat behendig snelle aanvallen uitvoerde,".
"Als er gewicht aan de bovenkant bijkwam door een groeiend hoofd, dan is er iets dat heeft moeten wijken, anders verliest het dier de benodigde balans.” Dr. Sereno denkt dat het de korte voorpoten verklaard.
Thomas R. Holtz Jr., een paleontoloog aan de universiteit van Maryland, die niet betrokken was bij de ontdekking, zei dat de vondst geholpen heeft de evolutie van de Tyrannosaurus Rex en dus ook het ontstaan van haar karakteristieke eigenschappen beter te leren begrijpen.
Dr. Holtz, mertke op dat de bevindingen nog wel onafhankelijk moeten worden getoetst en bevestigd. “ Er was een witte vlek in de stamboom tussen de eerdere, meer primitieve Tyrannosauriërs met relatief korte benen en lange armen en de latere reuzen met de veranderde kenmerken. Dit verduidelijkt een stukje van de puzzel.”
Deze miniatuur voorouder van Tyrannosaurus Rex beschikte over de karakteristieke krachtige kaken, de lange achterpoten, het bovenmaatse hoofd en de korte voorpoten, van de koning der dinosauriërs
Volgens onderzoekers van de universiteit van Washington en het American Museum of Natural History zou het dier wel eens een belangrijke overgangsvorm kunnen zijn tussen de Tyrannosaurus rex en andere basis- theropoda
 De nieuweling ....Raptorex kriegsteini
De overblijfselen van de kleine dinosauriër met de naam Raptorex kriegsteini zijn ongeveer 125 miljoen jaar oud. Het fossiel suggereert dat het dier dezelfde lichaamskenmerken had als de Tyrannosaurus rex: een kop met een forse kaak, relatief kleine voorpoten en een gigantisch lijf met grote achterpoten De resultaten van het onderzoek zijn gepubliceerd in het wetenschappelijk tijdschrift Science.   (Paul Sereno and Carol Abraczinskas)   <--Schrikaanjagende hagedissen
Guanlong,Guanlong wucaii
Stokesosaurus
Eotyrannus Eotyrannus
Xiongguanlong
Dilong, Dilong
Reference: Science 10.1126/science.1177428
Images: Reconstruction by Todd Marshall; other images from Science/AAAS
http://scienceblogs.com/notrocketscience/2009/09/raptorex_tiny_king_of_thieves_shows_how_tyrannosaurus_body_p.php
Nederlandse bronnen
http://www.nu.nl/wetenschap/2084677/t-rex-had-dwergachtige-voorouder.html
http://denieuwsgier.blogspot.com/2009/09/nieuwe-tyrannosaurus-ontdekt.html (= New york Times artikel)
| R http://en.wikipedia.org/wiki/List_of_dinosaurs
Eerst kruipen, dan rennen juli 2005  Zes prachtig geconserveerde dino-eieren werden in 1978 opgegraven in het Golden Gate Highlands National Park in Zuid Afrika. De eieren waren zó fragiel, dat het 25 jaar zou duren voordat twee ervan werden opengemaakt. Onderzoekster Diana Scott is een jaar in de weer geweest met tandartsboortjes en andere piepkleine instrumenten om twee van de embryo’s in de zes centimeter grote eieren vrij te prepareren. Het zijn de oudste fossiele dino-embryo’s die ooit zijn gevonden. De eieren zijn afkomstig van Massospondylus carinatus, een vegetarische dino uit het late Trias en het vroege Jura, zo’n 220 tot 183 miljoen jaar geleden. Een volwassen exemplaar mat vijf meter van staart tot kop, en liep rechtop op zijn achterpoten. De vorm van het hoofd, de nek en de bovenste ledematen van het embryo lijkt er echter op te wijzen dat de jonge exemplaren van de soort eerst een tijd op vier ledematen in het rond kropen, vooraleer ze op twee achterpoten gingen lopen. Vooral het grote hoofd was opvallend: dat moet veel te zwaar zijn geweest voor de lange nek. Ook opvallend was het feit dat de embryo’s geen tanden hebben. Dat betekent dat ze van hun ouders afhankelijk waren voor zorg en eten. Volgens Robert Reisz, een van de onderzoekers, is die bevinding – als ze juist is – de alleroudste aanwijzing van ouderlijke zorg M
Groep Maniraptorae 
Bambiraptor. Photo © Rob Gay.
Bird's closests relatives : Maniraptora ( "seizing hands " )
We all know now that birds are dinosaurs, right? The clade Maniraptora (which is defined as containing all dinosaurs closer to birds than to ornithomimids ) is the group of theropod dinosaurs that many paleontologists believe birds were derived from some 150 or so million years ago, in the Jurassic period. Hence, according to phylogenetic taxonomy, birds are by definition maniraptorans, and the other maniraptorans are their closest relatives. The exact membership of this clade is highly disputed; any coelurosaur could be quite convincingly argued to be a member of Maniraptora. There is much convergent evolution apparent in
Velociraptor skull. Photo © Rob Gay.
| 
|
Maniraptora, which makes the resolution of their phylogeny difficult; a problem compounded by their poor fossil record. Even without considering birds, Maniraptora is a diverse and interesting group, with many specimens that outwardly look dissimilar, but have enough structures in common (synapomorphies) to unite them as a group. Maniraptorans are united by the possession of modified elements in the wrist; the semilunate carpal is a bone unique to this group — along with other modifications of the forelimb, it makes the flight stroke in birds possible, and was probably co-opted by birds for flight from a grasping function. Other characteristics present in typical maniraptorans include a fused clavicle (furcula, or "collar bone") and sternum ("breast bone"), a pubis (part of the pelvis) that points downwards rather than forwards as in typical saurischians, a shortened and distally stiffened tail, long arms, and a manus (hand) which is larger than the pes (foot). We'll present some of the most accepted members of the clade Maniraptora; their position may very well change with future studies.
Major Maniraptoran groups:
. GROEP : Marginocephalia * Marginocephalia N
K
i "Ichabodcraniosaurus" – nomen nudum; probably Velociraptor Ignavusaurus Iguanacolossus * Iguanodon iguanodon Iguanodon
"Iguanoides" – nomen nudum; Iguanodon * "Iguanosaurus" – nomen nudum; Iguanodon *  Early, inaccurate sketch of two Iguanodon
http://www.lindahall.org/events_exhib/exhibit/exhibits/dino/index.shtml 1. Buckland, William. "Notice on the Megalosaurus or great Fossil Lizard of Stonesfield," in: Transactions of the Geological Society of London, series. 2, vol. 1 (1824), pp. 390-396. 2. Mantell, Gideon. "Notice on the Iguanodon, a newly discovered fossil reptile, from the sandstone of Tilgate Forest, in Sussex," in: Philosophical Transactions of the Royal Society of London, vol. 115 (1825), pp. 179-186. 3. Mantell, Gideon. The Wonders of Geology. London: Relfe and Fletcher, 1838. 4. Owen, Richard. "Report on British fossil reptiles. Part II," in: Report of the Eleventh Meeting of the British Association for the Advancement of Science, held at Plymouth, July 1841, pp. 66-204. 5. Hawkins, Benjamin Waterhouse. "On visual education as applied to geology," in: Journal of the Society of Arts, vol. 2 (1854), pp. 444-449. 6. Owen, Richard. Geology and Inhabitants of the Ancient World. London: Crystal Palace Library, and Bradbury & Evans, 1854. 7. Goodrich, Samuel Griswold. Illustrated Natural History of the Animal Kingdom. New York: Derby & Jackson, 1859 Iliosuchus Ilokelesia Incisivosaurus Indosaurus Indosuchus "Ingenia" – preoccupied name, has not yet been renamed Inosaurus Irritator Isanosaurus Ischisaurus – junior synonym of Herrerasaurus "Ischyrosaurus" – preoccupied name, has not yet been renamed Isisaurus "Issasaurus" – nomen nudum; Dicraeosaurus Itemirus Iuticosaurus http://en.wikipedia.org/wiki/List_of_dinosaurs | |
